بیش از سه سال از اولین جرقه های انقلاب ها و خیزش های عربی در شمال آفریقا و خاورمیانه می گذرد. ابتدا از تونس شروع شد و سپس به مصر و لیبی و کشورهای عرب خاورمیانه رسید. اطلاق عنوان «بهار عربی» شاید به تقلید از رویدادهای «بهار پراگ» در سال 1968 صورت گرفت که باعث آزادی های سیاسی و اجتماعی بیشتر برای مردم چکسلواکی شد. انتظار این بود که مردم تحت سلطه دیکتاتورهای شمال آفریقا و کشورهای عرب خلیج فارس هم از حق آزادی های سیاسی و اجتماعی برخوردار شوند اما پایان بهار عربی، چیزی شبیه سرانجام بهار پراگ شد. در آگوست 1968 حمله ارتش سرخ حکومت کمونیستی شوروی به چکسلواکی تجربه کوتاه آزادی را از بین برد و بهار را به خزان تبدیل کرد، در خاورمیانه هم قدرت گرفتن تندروها و وهابیون در پی سقوط دیکتاتورها، مرگ زودهنگام بهار اعراب را رقم زد. لیبی و مصر با گذشت حدود سه سال هنوز روی آرامش را ندیده اند. نزدیکتر و در خاورمیانه هم هر روز در یک کشور تنش ها و درگیری های تازه ای در پی اعلام حضور جریان های تندرو روی می دهد. تلخ ترین این تحولات را هم در سوریه شاهدیم که القاعده و دیگر جریان های تندرو وارد میدان جنگ در داخل این کشور شده اند و دیگر درگیری نه فقط میان ارتش سوریه و مخالفان مسلح و القاعده، که بیشتر در جبهه خود مخالفان در جریان است. این تحولات نگران کننده در سوریه و نیز تغییرات سریع صورت گرفته در دیگر کشورهای میزبان بهار عربی و در مجموع دلایل قدرت گرفتن جریان های تندرو و افراطی در خاورمیانه و چشم انداز پیش روی این حیاتی ترین منطقه در  جهان، شفقنا را بر آن داشت گفت و گویی مفصل را با دکتر مهرزاد بروجردی، استاد روابط بین الملل و مدیر مرکز پژوهش های خاورمیانه در دانشگاه سیراکیوز آمریکا انجام دهد تا با نگاهی دقیق تر رویدادهای یک سال اخیر در خاورمیانه تحلیل و بررسی شود.


به گزارش جماران، بخش اول گفت وگوی شفقنا با دکتر مهرزاد بروجردی را می خوانید:


ادامه مطلب

طبقه بندی: مطالعات منطقه ای،
برچسب ها: مهرزاد بروجردی، خاورمیانه، بهار عربی، مصر،

تاریخ : پنجشنبه 8 اسفند 1392 | 07:22 ب.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات