اردوغان انتخابات را در کوبانی باخت!

حزب حاکم ترکیه با استراتژی «ترکیه جدید» وارد انتخابات شد اما توابع پیش بینی نشده و نامقصود این استراتژی خاورمیانه‌ای جدید را در چشم انداز همه بازیگران منطقه ای نهاده است. برخی کارشناسان آمریکا را «قابله» این خاورمیانه می دانند: «نگاه آمریکایی ها حاکی از آرام کردن درد زایمان بوده وبه نظرشان برای آرام کردن آن احتیاجی به خشونت نیست. اما نگاه اروپایی ها سزارینی است و در این میان نگاه اسرائیل هم به نگاه اروپا نزدیک است.» این تصویر، اما، یک آمریکای «غیر خشن» و تسهیل‌گر دوران گذار را به ذهن متبادر می سازد که «آنجا» در نقطه صفر خود با فاصله‌ای قاطع و معین از هویت‌های مرگبار ایستاده و نظاره‌گر تولد آنان است. چنین آمریکایی متاسفانه وجود ندارد.

ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:

http://npps.ir/ArticlePreview.aspx?id=2001669078052942017




طبقه بندی: علوم سیاسی،
برچسب ها: ترکیه، اردوغان، انتخابات،

تاریخ : جمعه 12 تیر 1394 | 01:47 ق.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات

همان‌‌گونه که انتظار می‌رفت، حزب جمهوری‌خواه سنای آمریکا را به‌دست گرفت. اما این همه داستان انتخابات میان‌دوره‌ای نبود. اتفاق‌هایی هم افتاد که کسی انتظارش را نداشت.


رأی‌دهندگان آمریکایی حداقل دست‌مزد بالاتر خواستند – و قانونی شدن ماریجوانا

شب چهارم نوامبر بی‌تردید برای نامزدهای جمهوری‌خواه شب بسیار خوبی بود. اما در برخی موارد برای کسانی که مطالباتی ناهمسو با برنامه‌های جمهوری‌خواه‌ها داشتند هم بد نبود.

طرح قانونی شدن ماریجوانا در واشنگتن دی‌سی و اورگون رأی آورد

به‌عنوان نمونه شرکت‌کنندگان در انتخابات در واشنگتن دی‌سی و اورگن به قانونی شدن حمل مقادیر کم ماریجوانا برای استفاده شخصی رأی مثبت دادند. در آلاسکا هم طرح مشابهی به رأی گذاشته شده بود. در فلوریدا هم طرحی بود برای قانونی کردن تجویز دارویی ماریجوانا که رأی نیاورد، اما به نصاب ۶۰ درصد نزدیک بود.

از طرف دیگر در آرکانزا، نبراسکا و داکوتای جنوبی – که هر سه ایالت‌های اکیدا جمهوری‌خواه به‌شمار می‌روند – شرکت‌کنندگان به افزایش حداقل دست‌مزد رأی دادند. در کلرادو و داکوتای جنوبی هم گرچه جمهوری‌خواه‌ها انتخاب شدند، اما طرح‌های‌شان در مخالفت با سقط‌ جنین – که جنین را انسان و دارای حقوق انسانی تلقی می‌کرد – رأی نیاورد.

چنین ناهمگونی‌هایی در نگاه اول عجیب است، آن هم در سرزمینی که "جنگ فرهنگی" همواره یکی از مسائل تعیین کننده در سیاست بوده. اما آن‌طور که کایلی کوندیک، دبیر اجرایی سایت تحلیل سیاسی دانشگاه ویرجینیا، می‌گوید، این اتفاق قابل درک است، چرا که مثلا افزایش حداقل دست‌مزد بین رأی‌دهندگان با هر جهت‌گیری سیاسی پرطرفدار است.

آقای کوندیک معتقد است قانونی شدن ماریجوانا هم در سال‌های اخیر مثل ازدواج هم‌جنسگراها بین مردم پذیرفته‌تر شده. تحولی که به باور او می‌تواند ناشی از رشد تمایلات لیبرترینی باشد: "تردیدی نیست که چیزهایی که پیشتر تابو بود امروز تا حدی پذیرفته شده."

وقتی شهرت خانوادگی دوای درد نیست

برادر سناتور مری لاندریو شهردار نیواورلئان است. مقامی که پیش از این در اختیار پدرش بوده

ایالات متحده آمریکا یک جمهوری است، اما سلسله‌های سیاسی هم در آن کم نیستند – مثلا خاندان بوش، خاندان کلینتون، یا خاندان کندی.

اما در این انتخابات عضو یک خانواده مشهور سیاسی بودن برای رأی‌آوردن کافی نبود. جیسون کارتر، نوه جیمی کارتر رئیس‌جمهور سابق، می‌خواست فرماندار جورجیا بشود که نشد. در همین ایالت میشل نان، دختر سم نان سناتور سابق، می‌خواست پا جای پای پدرش بگذارد که نتوانست.

در آرکانزا هم سناتور مارک پرایر، پسر دیوید پرایر سناتور سابق، کرسی‌اش را از دست داد. با این‌که پدرش در دوران تبلیغات انتخاباتی هم کنارش بود.

و در نهایت در لوییزیانا سناتور مری لاندریو که دختر شهردار سابق نیواورلئان و خواهر شهردار کنونی نیواورلئان است، رأی کافی نیاورد و باید در دور دوم انتخابات شرکت کند.

زنان چشم‌ها را خیره کردند

برای اولین بار در تاریخ آمریکا، تعداد نمایندگان زنی که می‌توانند در کنگره آمریکا رأی بدهند سه‌رقمی شد. صدمین زن آلما آدامز از حزب دموکرات بود که در انتخابات ویژه در حوزه دوازده ایالات کارولینای شمالی پیروز شد.

زن‌های دیگری هم بودند که خبرساز شدند. جانی ارنست، نامزد جمهوری‌خواه که در یکی از فیلم‌های تبلیغاتی‌اش مهارتش را در اخته کردن خوک‌ها به رخ کشیده بود، به‌عنوان اولین زن از آیوا به سنا رفت. او اولین سناتور زن است که سابقه نظامی دارد.

جانی ارنست، از سیاست‌مداران محافظه‌کار، اولین زنی است که از آیوا به سنا می‌رود

شلی مور کپیتو هم اولین سناتور زن ایالت وست ویرجینیا شد. الیس استفانیک از نیویورک رکورد جوان‌ترین نماینده زن کنگره را شکست. و سیرا بلر که ۱۸ سال بیشتر ندارد، جوان‌ترین نماینده مجلس ایالتی شد. در ایالت رود آیلندز هم برای اولین بار یک زن، جینا ریموندو، فرماندار شد.

نورم اورنستاین، تحلیل‌گر سیاسی، می‌گوید اهمیت همه این موفقیت‌ها بیشتر می‌شود اگر در نظر بگیریم که در انتخابات میان‌دوره‌ای – در مقایسه با انتخابات ریاست‌جمهوری – "مردها، سفیدها و مسن‌ها" بیشتر شرکت می‌کنند.

نکته جالب این است که این انتخابات مثل انتخابات ۲۰۱۲ هم نبود که مسائل زنان در کانون توجه باشد. آن دوره تاد اکین و ریچارد مورداک، دو نامزد حزب جمهوری‌خواه برای سنا، حرف‌هایی در مورد تجاوز زدند که از همه سو نقد شد. تا جایی که دموکرات‌ها گفتند "جنگی علیه زنان" به راه افتاده.

همین شعار "جنگ علیه زنان" یکی از مؤثرترین شعارهای دموکرات‌ها شد. اما در این انتخابات اثر سابق را نداشت. حامی سرسخت این شعار و این استراتژی سناتور دموکرات ایالت کلرادو، مارک یودال، بود که در تبلیغات انتخاباتی‌اش هم جایگاهی ویژه به موضوع حق تولیدمثل زن داده بود. با این همه آقای یودال نه تنها شکست خورد، که رأی زنان را هم نتوانست جلب کند.

دموکرات‌ها به انتخابات فرماندارها دل بسته بودند که آن هم نشد

لری هوگان جمهوری‌خواه در ایالت همیشه دموکرات مریلند فرماندار شد

پیش از انتخابات تصور این بود که حزب دموکراتیک ناکامی در سنا را با موفقیت در انتخابات فرمانداری جبران می‌کند.

به‌عنوان نمونه اد رندل، فرماندار سابق پنسیلوانیا از حزب دموکرات، خوشبین بود که فرمانداری ایالت‌های فلوریدا، ویسکانسین و میشیگان را از جمهوری‌خواه‌ها ببرند. او می‌گفت اگر چنین شود، می‌شود گفت "دموکرات‌ها شب بسیار خوبی داشته‌اند".

یکی دیگر از ایالت‌هایی که گفته می‌شد موقعیت فرماندارش در خطر است کانزاس بود – تا جایی که نیویورک تایمز نوشت سم براون‌بک "برای حیات سیاسی‌اش مبارزه می‌کند". اسکات واکر، فرماندار جمهوری‌خواه ویسکانسین هم – که چیزی نمانده بود مقام‌اش را سر دعوا با اتحادیه‌های این ایالت از دست بدهد – از فرماندارهای "در خطر" بود.

که نبود! همه فرماندارهای "در خطر" باز انتخاب شدند. به قول آقای کوندیک "نتیجه رقابت‌های فرمانداری شوکه‌کننده بود". آقای واکر اولین فرمانداری شد که در چهار سال سه انتخابات را برده: سال ۲۰۱۰، رفراندوم برای عزل‌اش بعد از دعوا با اتحادیه‌ها، و امسال.

اما از همه این‌ها خیره‌کننده‌تر پیروزی لری هوگان جمهوری‌خواه در مریلند بود، ایالتی که از پایگاه‌های حزب دموکرات است.

کسی به خاطر شباهت با برد پیت انتخاب نمی‌شود

اسیوارت میلر، نامزد جمهوری‌خواه، از چهره‌های خبرساز انتخابات بود، اما نه به‌خاطر مخالفتش با اصلاحات بیمه درمانی آقای اوباما یا حمایتش از حق مالکیت و حمل سلاح. بیشتر به‌خاطر شباهت ظاهری‌اش به یک ستاره هالیوودی.

این تصویری است که آقای میلز بعد از پایان مهلت رأی‌گیری روی صفحه فیس‌بوکش گذاشت

حتی سایت معتبر پولیتیکو به او لقب "برد پیت حزب جمهوری‌خواه" داده بود. لقبی که ظاهرا خود این نامزد چهل و دو ساله هم از آن بدش نمی‌آمد. حتی در یکی از تبلیغ‌های انتخاباتی‌اش می‌گفت: “فکر کنم خیلی شبیه سیاست‌مدارهای دیگه نیستم".

اما هرچه بود شباهت‌اش به برد پیت برای شکست دادن ریک نولان، نماینده فعلی حوزه هشتم ایالت مینسوتا، کافی نبود.

آقای نولان باز انتخاب شد. آن هم در یکی از پرخرج‌ترین رقابت‌های انتخاباتی امسال. اما دست‌کم خیال خیلی‌ها راحت شد که سیاست در آمریکا بعضا بیش از مسابقه زیبایی است.





طبقه بندی: رویداد، روابط بین الملل، سیاست خارجی،
برچسب ها: امریکا، انتخابات، اوباما،

تاریخ : پنجشنبه 15 آبان 1393 | 11:50 ق.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات
القدس العربی نوشت: عبدالعزیز سلمان، دبیر شورای عالی انتخابات مصر اعلام کرد که مهلت قانونی برای ثبت نام انتخابات ریاست جمهوری این کشور بعد از ظهر یکشنبه ساعت 2 به وقت قاهره پایان یافت.

سرانجام پس از ماه ها کش مکش بر سر شرکت در انتخابات ریاست جمهوری این کشور و این که چه کسی رئیس جمهوری مصر شود در نهایت اعلام شد که عبدالفتاح سعید خلیل السیسی، وزیر دفاع فعلی و فرمانده نظامی حکومت انتقالی با 188 هزار و 930 امضا برای تایید نامزدی او به همراه حمدین عبدالعاطی عبدالمقصود صباحی با 31 هزار و 555 امضا نامزد انتخابات ریاست جمهوری مصر شدند.

به این ترتیب تنها دو نفر نامزد انتخابات ریاست جمهوری پر چالش مصر شدند تا از طریق آن جانشین محمد مرسی، رئیس جمهوری اخوانی عزل شده مصر مشخص شود.

این بدان معنا است که انتخابات تنها در یک دور برگزار خواهد شد و نتیجه آن در روز 5 ژوئیه آینده در همان موعد تعیین شده که پیش از این شورای عالی مستقل انتخابات اعلام کرده بود، اعلام خواهد شد. بر اساس قانون اساسی مصر پیروز انتخابات باید 50+1 رای آرای انتخابات را به دست آورد. بر اساس ماده 143 قانون اساسی مصر، رئیس جمهوری این کشور باید از طریق صندوق های رای و به طور مستقیم و با تصاحب اکثریت آرا رئیس جمهوری مصر شود.

قرار است هر دو نامزد فهرست افراد برجسته مورد حمایت خود را برای شرکت در انتخابات از طریق دو روزنامه الاهرام و الاخبار، روزنامه های دولتی مصر منتشر کنند.  

شورای عالی انتخابات مصر اعلام کرد که عده ای خواستار تمدید مهلت قانونی برای ثبت نام نامزدهای انتخابات شده بودند که با مخالفت این شورا مواجه شد.

قرار است نتیجه بررسی صلاحیت نامزدها نیز ظرف 10 روز آینده انجام و در ابتدای ماه آینده میلادی به طور رسمی اعلام شود. پس از آن به مدت 20 روز مرحله تبلیغات انتخاباتی آغاز می شود و رای دهندگان در سه و چهار ماه ژوئیه نامزد مورد حمایت خود را انتخاب خواهند کرد و نتایج انتخابات نیز به طور رسمی در نیمه همان ماه اعلام خواهد شد. مهلت قانونی برای تبلیغ نامزدها 48 ساعت قبل از آغاز رای گیری پایان می ِیابد.

ناظران می گویند در صورت انتخاب عبدالفتاح السیسی به سمت ریاست جمهوری مصر به ویژه از آن جا که وی چهره ای نظامی است، بعید به نظر می رسد که امریکایی ها از انتخاب وی حمایت کنند.

بر اساس تصمیم کمیته عالی انتخابات آخرین موعد برای اعلام انصراف نامزدها 9 می خواهد بود که نامزد انصراف دهنده باید به طور رسمی انصراف خود را از طریق روزنامه های رسمی کشور، الاهرام و الاخبار به اطلاع عموم برساند.

این در حالی است که حمایت از عبدالفتاح السیسی برای رسیدن به سمت ریاست جمهوری مصر از ماه ها پیش آغاز شده و وی به طور غیر رسمی تبلیغات خود را برای رسیدن به این سمت آغاز کرده است. وی از پدر و مادری اخوانی است اما خود هیچ تمایلی به این تشکل مهم سیاسی مصری ندارد.

در عین حال بسیاری از نخبگان سیاسی مصر به ویژه نظامیان و فرماندهان ارشد ارتش این کشور از نامزدی عبدالفتاح السیسی ناخشنود هستند. آنها می گویند با وجود این همه مشکلات سیاسی و اقتصادی و اجتماعی مصر به دست گرفتن امور توسط نظامیان اشتباهی استراتژیک است که می تواند موجب بدنامی و بی اعتباری نظامیان شود. به گفته آنها تا کنون عموم مردم مصر نگاهی مثبت به ارتش داشته اند و این نهاد از محبوبیتی ویژه نزد مردم مصر برخوردار بوده اما با درگیر شدن در امور اجرایی کشور آن هم با وجود این همه مشکلات اقتصادی و اجتماعی ممکن است نگاه مثبت مردم به ارتش تغییر کند و موجبات رویگردانی مردم از ارتش فراهم آید.

انتخابات ریاست جمهوری مصر تا کنون مورد حمایت غرب به ویژه ایالات متحده امریکا قرار نگرفته است. تا آن جا که روابط امریکا را با عربستان و متحدان عربش در شورای همکاری خلیج فارس متشنج کرده و آنها واشنگتن را به اتخاذ سیاستی دو گانه در قبال مصر و امنیت منطقه متهم می کنند. اعراب خلیج فارس اخوان المسلمین را تهدیدی بالقوه برای امنیت سیاسی خود می دانند و برای همین از هر گونه حرکتی علیه آنها حمایت می کنند. در حالی که امریکا و اروپا حکومت محمد مرسی را حکومتی برآمده از صندوق های رای می دانند و عمل ارتش در سرنگونی آن را کودتایی نظامی توصیف می کنند. در این میان فاصله گرفتن مصر از ایالات متحده و نزدیک شدن آن به روسیه، رقیب دیرینه امریکا در عرصه بین المللی باعث ناخرسندی امریکایی ها شده و بر تنش های موجود در روابط دو کشور افزوده است. ناظران می گویند در صورت انتخاب عبدالفتاح السیسی به سمت ریاست جمهوری مصر به ویژه از آن جا که وی چهره ای نظامی است، بعید به نظر می رسد که امریکایی ها از انتخاب وی حمایت کنند.




طبقه بندی: مطالعات منطقه ای،
برچسب ها: مصر، خاورمیانه، شمال افریقا، انتخابات،

تاریخ : پنجشنبه 4 اردیبهشت 1393 | 12:50 ب.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات