مقصودی: ارسال کتاب‌های ایدئولوژیک به افغانستان سمی در همگرایی دو کشور است

 احمد نور: این دو ملت هم‌پیشینه و هم‌ریشه هستند

مقصودی، پژوهشگر علوم سیاسی گفت: پیشنهاد می‌کنم دولت ایران تجهیز کتابخانه دانشگاه کابل را به عهده بگیرد اما این کتاب‌ها ایدئولوژیک نباشد زیرا مانند سم در همگرایی میان دو کشور است. سفیر افغانستان نیز معتقد است: ایران و افغانستان افزون بر مشترکات فرهنگی از یگانگی نیز برخوردارند. به ویژه زمانی که به گذشته‌های دور برمی‌گردیم، می‌بینیم این دو ملت هم‌پیشینه و هم‌ریشه هستند.
***
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)،نشست «افغانستان: نگاهی از درون» با سخنرانی دکتر مجتبی مقصودی(عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی) و نصیر احمد نور (سفیر افغانستان) چهارشنبه 14 مرداد در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد. همچنین دکتر محمدکاظم سجادپور (رئیس انجمن علوم سیاسی) دبیری این نشست را به عهده داشت.
 
تکیه دانشجویان افغانستان بر گفته‌های سریع‌القلم

در آغاز نشست مقصودی با اشاره به محبوبیت دکتر محمود سریع‌القلم، استاد دانشگاه شهید بهشتی در میان دانشجویان دانشگاه‌های افغانستان گفت: در مباحث توسعه و توسعه سیاسی آثار و اندیشه‌های سریع‌القلم در میان دانشجویان این کشور طرفداران بسیاری دارد. حتی در میان دانشجویان برخی نظریه‌های وی مطرح است به‌طوری که دانشجویان در استناد به کتاب‌ها و نظریه‌های این استاد ایرانی می‌گویند: «محمود می‌گوید»
 
وی در ادامه افزود: بر دیوار یکی از مراکز آموزشی تحصیلات تکمیلی افغانستان بنری نصب بود که در آن بنر، عکس دکتر سریع‌القلم قرار داشت و 30 ویژگی انسان مدرن از دیدگاه وی به سه زبان فارسی، پشتو و انگلیسی ترجمه شده بود. دیدن این بنر مایه مباهات من ایرانی بود.  
 
مدیرمسئول «پژوهشنامه علوم سیاسی» اظهار کرد: میان دانشجویان کشور افغانستان روحیه پرسشگری وجود دارد؛ به عبارتی علاقه‌مندی جامعه و جوانان آنها در تحصیل و کسب دانش و اشتیاق به پرسشگری قابل مشاهده است.
ادامه مطلب در:
http://www.drmaghsoudi.ir/



طبقه بندی: علوم سیاسی، مطالعات منطقه ای، روابط بین الملل،
برچسب ها: ایران، افغانستان، مجتبی مقصودی،

تاریخ : جمعه 30 مرداد 1394 | 12:14 ب.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات
سخنرانی در موسسه مطالعات ایران و اوراسیا

مجتبی مقصودی

20 تیر 1394

گزارشی مختصر از متن و موضوع سخنرانی

     در یک ساله اخیر گزارش های پراکنده ای از حضور و فعالیت داعش در برخی از ولایت های افغانستان نظیر؛ هلمند، زابل، فراه، غزنی، ننگرهار، اورزگان، کنر، پکتیکا، کندوز، نورستان و سرپل در رسانه های همگانی منتشر می شود که افراد وابسته به این گروه، با نقاب بر چهره و پرچم‌های سیاه در این مناطق دیده شده است و گاه درگیری هایی با طالبان داشته اند. این گزارش ها بدون شک مردم افغانستان را که بیش از سه دهه در جنگ و درگیری دو دهه را در خوف و وحشت گروه طالبان و شبکه حقانی و شبکه القاعده به سر برده است؛ نگران ساخته است.

    علاوه بر بروز نگرانی ها در داخل افغانستان، در ایران نیز دغدغه ها و سوالاتی را موجب شده است:

-        حضور و فعالیت داعش در افغانستان به چه میزان است؟

-        چشم انداز و آینده فعالیت داعش در افغانستان چگونه است؟

-        وضعیت دیگر گروه ها به ویژه طالبان در رقابت و تعامل با داعش چگونه است؟

-        داعش چه تاثیری بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران دارد؟




طبقه بندی: علوم سیاسی،
برچسب ها: داعش، افغانستان، مجتبی مقصودی،

تاریخ : جمعه 9 مرداد 1394 | 11:03 ق.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات
سال های سال، ایالات متحده آمریکا برای ایران حکم «شیطان بزرگ» را داشت و، متقابلاً، تهران هم برای واشینگتن «حکومتی یاغی» بود و بخشی از «محور شرارت». با این همه، بالا گرفتن آتش آشفتگی ها در خاورمیانه این دو رقیب دیرین را به دنبال یافتن راه هایی برای همکاری سوق داده است.
 
به خبرگزاری فرانسه، به رغم تضاد عقیدتی میان حکومت شیعی حاکم بر ایران و خصم قدیمی اش در غرب، نگرانی های مشترک درباره افغانستان، سوریه و عراق موجب آب شدن یخ میان این دو شده است. 
 
از سرگیری روابط کامل دیپلماتیک بین ایران و آمریکا - که ۳۵ سال پیش در بحبوحه اشغال سفارت واشینگتن در تهران و گروگان گیری ۴۴۴ روزه کارمندان آن به طور کامل قطع شد - اینک در افق پیش رو، هر چند دور دست، به چشم می خورد.
 
اراده دولت باراک اوباما برای گفت و گو با ایران در جریان مذاکرات عمان، اینک به ثمر نشسته و در ماه نوامبر گذشته توافقی موقت بر سر برنامه هسته ای ایران را رقم زد.
 
جان بِرَدشو، مدیر اجرایی شبکه امنیت ملی ایالات متحده در همین باره به خبرگزاری فرانسه گفت: «ازین پس، به احتمال قوی در رویکرد هر دو کشور در ارتباط با یکدیگر میزان بالایی از عملگرایی را شاهد خواهیم بود، امری که - بیش از هر چیزی - ناشی از عدم وجود گزینه های دیگر در برابر آنها است.» 
 
این مقام آمریکایی در ادامه افزود: «ایالات متحده هم پیمانان قدرتمندی، مانند اسرائیل، دارد اما در عین حال روش های عملگرایانه دیگر را نیز برای نیل به اهداف خود ‪جست و جو‬ می کند.»
 
افغانستان یکی از جاهایی است که دغدغه های دو کشور همپوشانی دارد و هیچ یک علاقه ای ندارند که باری دیگر قدرت را در دستان طالبان مشاهده کنند.
 
علیرضا نادر، تحلیلگر ارشد امور بین الملل مؤسسه «راند» [RAND] با اشاره به سابقه همکاری های تهران و واشینگتن در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ در زمینه افغانستان به خبرگزاری فرانسه گفت: «هر دو کشور در عین حال نگران مواد مخدر صادر شده از افغانستان نیز هستند. این امر برای ایران چالشی بسیار بزرگ است. اگر مسأله هسته ای حل و فصل شود، از دیدگاه من بهترین زمینه برای همکاری فراهم خواهد شد.»
 
سوریه یکی دیگر از مسائل مد نظر ایالات متحده و ایران است. اگر چه ایران و آمریکا به ظاهر در دو سوی میدان سوریه و در مقابل یکدیگر صف آرایی کرده اند، هر دو کشور خواهان پایان درگیری ها و پیشگیری از ظهور ستیزه جویان تندروی سنی القاعده در عرصه قدرت هستند. 
 
جان کری، سر دیپلمات دولت ایالات متحده، پیش از این در اظهار نظرهای خود اشاره کرده بود که به رغم حمایت همه جانبه ایران از رژیم بشار اسد در سوریه، - اعم از ارسال اسلحه، پول و مشاورین نظامی - تهران می تواند در حاشیه گفت و گوهای صلح سوریه در اواخر ماه جاری میلادی نقشی تعیین کننده ایفا کند.
 
مقام های رسمی آمریکایی اعلام کرده اند که تهران می تواند برای نشان دادن عزم خود از نفوذش بر دمشق استفاده کرده و مانع بمباران غیرنظامیان توسط حکومت این کشور شود.
با این همه واشینگتن همچنان به دنبال پایان دادن جنگ در سوریه و برکناری بشار اسد است و ایران نیز در پی حفظ نفوذ خود بر کشوری که مدتها به عنوان مجرای ارسال اسلحه به جنگجویان حزب الله لبنان عمل کرده، - گروهی که برای ایران خط مقدم مبارزه با متحد نزدیک آمریکا، یعنی اسرائیل، بوده است. 
 
مخالفت مشترک با اوج گیری تندروهای القاعده می تواند در نهایت به نوعی همکاریِ ناساز میان ایران و امریکا در عراق بینجامد. 
 
سردار محمد حجازی، معاون ستاد کل نیروهای مسلح هفته پیش اعلام کرد که کشورش با هدف بیرون راندن القاعده از استان انبار عراق آماده ارسال تجهیزات نظامی و ارائه مشاوره به این همسایه غربی ایران است. 
 
بِرَدشو در ادامه توضیحات خود درباره سیاست ایران در منطقه به خبرگزاری فرانسه گفت: «ایرانی ها، به عنوان کشوری که می کوشد وضعیت اقتصادی اش را بهبود بخشد و به یک بازیگر عملگرا در منطقه و جهان تبدیل شود، بسیار علاقه مند هستند که شرایطی را فراهم آورند که تندروهای سُنی، القاعده و دیگر گروه ها ثبات منطقه را برهم نزنند.»
 
با این همه، هر دو کشور ایالات متحده و ایران در پی تثبیت نفوذ خود بر منطقه ای هستند که اخیراً دستخوش تحولات سیاسی زیادی بوده است. در یک چنین شرایطی، و با وجود همه چالش ها، تحلیلگران در واشینگتن از هم اینک آینده ای را برای ایران و ایالات متحده توصیف می کنند که در آن روابط دیپلماتیک و همکاری ها بین دو کشور از سر گرفته خواهد شد.
 
بِرَدشو در نهایت اظهار داشت که «تا عادی سازی کامل روابط راه درازی در پیش است. اما پیش از این ها نیز ما [ایالات متحده آمریکا] در تعامل با دیگر کشورها رویه های مشابهی را امتحان کرده ایم. بنابراین [برقراری مجدد روابط عادی با ایران] کاری است شدنی، اگر چه سال های طولانی خصومت بین دو کشور وجود داشته است. باید پذیرفت که این فرآیند چیزی نیست که به سرعت اتفاق بیفتد.»   



طبقه بندی: روابط بین الملل، مطالعات منطقه ای،
برچسب ها: ایران، امریکا، خاورمیانه، افغانستان، سوریه، القاعده،

تاریخ : سه شنبه 24 دی 1392 | 11:45 ب.ظ | نویسنده : شقایق حیدری | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic